Satranç, Stefan Zweig
Hiçliğin boşluğundayken yapacak hiçbir şey yoktu...Her yer yalnızca hiçlik ile çevriliydi. Zamandan tamamen kopmuş haldeyim. Yapabildiğim en fazla şey zihnimdeki düşüncelerle birlikte bir ileri bir geri yürümekti. Düşünce dediğimiz şey ne kadar soyut olursa olsun her zaman bir dayanağa ihtiyaç duyuyor.
0 Yorum :
Yorum Gönder